Geen Breidag, wel korting

Helaas gaan de Breidagen niet door op 8 en 9 oktober.

Onze webshop hebben we aangevuld met vooral pakketjes om tasjes te haken en enkele om te breien. Om u vooral in deze rare tijd niet op pad te sturen kunt u alle artikelen met 20% korting kopen (zolang de voorraad strekt en op volgorde van binnenkomst want van heel veel artikelen hebben wij maar 1 uniek exemplaar). Patronen worden ten alle tijden als pdf per mail verstuurd zodat u die zelf uitprint ook al heeft u andere artikelen die per post verstuurd worden gekocht.

De korting is geldig van zondag 4 oktober tot en met zondag 11 oktober.

Vul bij kortingscode onderaan uw winkelmadje de volgende code in: Thuisblijfkorting

De korting wordt dan meteen verrekend.

Blijf gezond en blijf uw zinnen verzetten door te handwerken!

Blog UFO’s Japan deel 2

Naast de gehaakte pakketjes had Anke ook voorbeelden van rijg- en borduurwerk met kralen meegenomen.

Rijgen met kralen wordt in Japan veel gedaan. Allerlei vormen, meestal dierfiguren, in allerlei formaten. In haar blog over Japan heeft Anke diverse foto’s van laten zien. (2019)

Natuurlijk had Anke ook hier een aantal voorbeelden van meegenomen. Lijkt het in het pakket een heel formaat, het is werkelijk erg klein allemaal dit rijgwerk.

Rijgen volgens een telpatroon, heen en weer.

Het lukte om de tasjes te borduren. Alle drie de tassen werken met een voorbedrukt schema’s hoe je moet borduren. Er wordt gewerkt met boogjes die op de tas wordt vastgezet. Een heel precies werkje om alles recht boven elkaar te krijgen.

Wat mij hier ook weer opvalt de andere kleurcombinaties die wij zouden kiezen.

Ook moeder Henny had haar deel in het maken van de geborduurde tassen. Zij zette de tassen met behulp van de naaimachine in elkaar. Zorgvuldig gecoacht door Connie.

Alle drie tassen hebben een verschillende sluiting. Een koord, een knijpbeugel en een beugeltje. O, en daar heb ik gesmokkeld. De beugel moest er aan gelijmd worden. Lijmen, plakken, niet echt mijn ding. Er was nog een beugeltje met gaatjes. Uiteindelijk is die het geworden.

Tijdens een logeerpartij van Anke en haar partner werden de tassen op de foto gezet. Dit is het resultaat.

Nu wacht ik af waar de volgende reis van Anke naar toe gaat…… ik vermaak me prima met kralenpakketjes uit verre landen!

Prima gelukt! Dank je wel Connie en Henny voor dit mooie vakantie souvenir.

Blog UFO’s uit Japan!

Vorig jaar schreef ik dat ik tijdens de zomervakantie tijd neem om werkstukken waar ik aan begonnen ben, afmaak. Tja, dat blog had Anke ook gelezen😁

Net voor de zomervakantie bracht ze mij een aantal pakketjes mee uit Japan. Als vaste lezer weet u dat Anke vorig jaar in Japan is geweest en daar allerlei handwerkwinkels, veelal met kralen heeft bezocht. Natuurlijk werd er tijdens de reis wat gekocht. Een aantal prachtige handwerkboeken en een aantal kralenpakketjes.

Zoals het vaak gaat, je komt enthousiast met de nieuwe aankopen thuis. Je bekijkt ze uitvoerig, laat het aan je familie zien (in dit geval moeder en zus), je begint de kralen aan te rijgen, je gaat weer naar het werk. Ook de andere dagelijkse beslommeringen nemen weer deel van je tijd en de pakketjes verschuiven langzaamaan naar de kast. ‘s Avonds ben je te moe om iets nieuws op te pakken en neem je makkelijker je breiwerk ter hand.

De pakketjes met kralentasjes kwamen dus bij mij, Connie, terecht.

De kralentasjes die gehaakt zijn, waren al opgeregen. Daar ben ik mee begonnen. De beschrijving is heel duidelijk als je tenminste tekeningen kunt lezen. Gelukkig wordt er veel gewerkt met tekeningen want de verdere beschrijving, alleen in het Japans, daar heb ik niet zoveel aan.

Het systeem is gelijk aan wat de geldersemutsen doen. Veelal vasten haken met een kraal aanschuiven. Wat wel verschillend is dat bij deze werkstukken er telkens een steek met en dan een steek zonder kraal wordt gehaakt. Ook worden er verschillende groottes kralen opgeregen en aan één tas gehaakt.

Het gele tasje bestaat uit twee gedeeltes, de andere bestaan uit één deel.

Daarbij is de tas zeer ruim voor de beugel. Met een beetje geduld en handigheid (en ervaring) is het gelukt om de beugeltjes aan de tasjes te naaien.

Wat ik zo typisch vind, zijn de kleurencombinaties.

Japanners borduren en rijgen ook met kralen. De volgende keer zal ik daar over schrijven.

Kleuren?

Ja kleuren met een vraagteken. En dat vraagteken slaat op mezelf. Het volgende: bij het kiezen van een kleur val ik altijd terug op de kleur blauw. Ik vind blauw een mooie kleur en ik kies altijd blauw om te breien.

Zo breide ik de afgelopen jaar drie blauwe truien en een blauwe sjaal.

In het voorjaar, toen ik opeens geen voorbereidingen voor de beurzen hoefde te doen, bestelde ik garen bij Geja van Draadkracht. Ik ben zo gek van de zeealgen! En toen had Geja een streng roze met groen. Ik noemde het kleur hortensia. Waarom altijd blauw? Laat ik eens gek doen en heel iets anders bestellen. Zo gezegd, zo gedaan.

En toen garen voor een trui. Blauw? Alweer een blauwe trui? Er liggen al blauwe truien in je kast. Toen werd het roze- oranje. Een trui in verschillende kleuren oranje-roze met een witte meeloop draad.

Garen: Draadkracht linnen en zeealgen. Patroon Yume. De trui is top-down gebreid. Dat betekent dat je bij de halsboord start en dan naar beneden breit. Ik had nog nooit een trui top-down gebreid. Het patroon is goed te volgen. Wel vond ik het lastig om de goede maat te kiezen. Doordat ik verschillende kleuren roze had, heb ik ervoor gekozen om de trui van licht naar donker te breien. Wel vond ik het lastig om met dubbele draad te breien. Voor mij was het tamelijk dik ( naalden 3,5) en op het laatst heb je een flink gevaarte op je schoot tijdens het breien. Wel fijn dat je de trui niet in elkaar hoeft te naaien.

En ja, dan bij mijn geverfde bolletjes. Ik koos bij Recht en Averecht een knal roze streng lace. Na vier blauwe projecten, nu drie roze…..

Zelf geverfde bolletjes van Draadkracht in combinatie met het roze van Recht en Averecht.

De algensjaal is nu aan de beurt om af te breien. Het begin is er. En het volgende project? De kleur?

alpensjaal (garen Draadkracht)

Ik denk dat ik de roze periode afsluit. Ik ga met een nieuwe kleur beginnen. Ik denk rood!

Wordt vervolgd.

“Gympentrui”

Het begon met een mail in het voorjaar van 2019 van Anke met de vraag: “Welke maat gympen draag jij?”

Nu ben ik niet gewend dat Anke mijn schoenen koopt, dus de nieuwsgierigheid was gewekt. Een paar gympen met bolletjes garen er op afgedrukt, een aantal weken later, waren ze er.

Tijdens de Breidagen in Groningen mei 2019, verfde ik bij Draadkracht , strengetjes garen bij de schoenen. Geja ik altijd in voor dit soort activiteiten. Wat hadden we een lol aan het eind van de middag in de Suikerfabriek. Ik koos vijf bolletjes van de schoen en verfde telkens twee strengetjes erbij. De strengetjes gingen mee naar huis, werden te drogen gelegd en weer weggelegd. Wat ga ik hiermee doen?

November 2019

Ik heb een plan. Ik wil een trui breien bij de trui. De strengetjes zijn niet genoeg dus er moet wol bij komen. Toevallig zijn we dat weekeinde bij Koperdraadje in Alblasserdam. Samen met Lia kies ik voor blauw. Een prachtig zacht garen.

Tja en dan komen er wat ongemakken. Snijd ik mee eerst in de hand met een conservenblik (resultaat drie hechtingen) dit breit niet handig.

Later nog een valpartij waarbij ik nekklachten oploop. Ook niet bevordelijk voor het breien, maar toch gaat een Geldersemuts door en doet het wat het niet laten kan namelijk breien……

IMG_0595

Januari 2020

Het garen breit super, is lekker zacht. Eerst maar eens een boord, de rest komt later.

Eenmaal aan het breien kom ik erachter dat ik niet genoeg wol heb. Gelukkig Lia heeft nog en stuurt deze al tijdens de lockdown op.

In mei kan ik de trui afbreien. Wat blijkt? Ik houd nog erg veel van de geverfde wol over. Bij Rechtenaverecht, in Arnhem, vind ik op de site een mooie roze Malabrigo lace. Laat deze nu precies passen bij mijn wolletjes!

Ik breide nog een punt sjaal van de roze met de handgeverfde wolletjes. De sjaal is nog niet geblokt. Vers van de naald. Lekker een pittig kleurtje. En het patroon ook dat ontstond tijdens het breien. Een tweede outfit bij mijn gympen!IMG_0423IMG_0422

Tja en nu maar hopen dat er weer Breidagen in oktober door mogen gaan (9 en 10 oktober in Zwolle). Dan show ik graag mijn nieuwe outfits.

 

Gelukkig heeft mijn moeder Henny een hobby!

U kent vast wel het programma waar ik de titel van heb ontleend. Daar wordt anders gekeken naar de hobby van de man. Nu wij zijn blij dat moeder meerdere hobby’s heeft!

Vooral in deze tijd waarin kwetsbare ouderen moeten oppassen, de schrijnende verhalen in de media verschijnen, ben je blij dat moeders zich prima kan vermaken.

Ook Henny merkt de gevolgen dat er geen evenementen doorgang kunnen vinden. Ze hoeft geen kralen te rijgen voor de workshops, pakketjes af te wegen of op het laatst nog een nieuwe creatie van ons af te werken. U weet wel, draadjes afhechten, in elkaar naaien, blocken…….. als je naar de beurs gaat, is er altijd op het laatste moment nog iets dat gestreken moet worden. Nu is dat niet meer, maar Henny vult haar dagen met breien, achter de naaimachine en in de tuin.

U kent vast de poppenjurkjes voor de babyborn pop van ons.  Afgelopen periode hebben we een aantal jurkjes laten zien via dit blog. Henny mag graag achter de naaimachine zitten. Geduldig wordt elke lapje zorgvuldig op de juiste maat geknipt. In de doos gerommeld om een bijpassend kantje te vinden en er ontstaat weer een nieuwe creatie.

Zodra de lockdown begon, heeft Henny haar garen voorraad geïnspecteerd en dat er nog genoeg wol is om een trui te breien. Ijverig begon ze met de eerste en nu heeft ze inmiddels de smaak goed te pakken. De één na de andere trui komt van de breipennen. Een paar truien:

Rode trui, garen: De Zevenkatten.IMG_0419

Roze trui, garen: ’t Ryahuis uit ZuidlarenIMG_0415

Blauwe vestje, garen :Mijnwolletjes. Een menging katoen/bamboe. De mouwen zijn eraan gebreid.

Donker blauwe trui, garen: Bart en Francis. image

De donker blauwe trui, het garen prachtig dunne wol, vergde net iets te veel van haar gezichtsvermogen. Gelukkig is er dan een dochter die dan helpt om de trui af te breien. Ja zo helpen we elkaar door deze tijden heen.

En, gelukkig hebben we ruimte in onze tuin waar er genoeg ruimte is om de dochters en schoonzoon te ontvangen, bij te kletsen en natuurlijk te breien.

En als Henny niet breit of achter de naaimachine zit? Dan vind je haar in de tuin. Gras maaien, de geraniums water geven of de rozen te snoeien.

Gelukkig heeft Henny niet één maar meerdere hobby’s!

Uitpakken

The Dutch Yarn Barn

Had ik het in mijn vorige blog over inpakken, het inpakpapier van Henny haar winkel, uitpakken is eigenlijk nog leuker!

Unboxing ofwel oetpakken zoals wij dat vroeger thuis in de winkel ook vaak deden als er weer een nieuw doos met garens/wol binnen kwam. 

En uitpakken blijft nog steeds leuk.

Zo kreeg ik afgelopen week de Dutch Delft bleu Yarn and tea box van The Dutch Yarn Barn in huis. Sommige dingen wist ik natuurlijk wat ik besteld had maar Iris had er ook leuke verrassingen bij in gedaan.

Het blauwe garen is 75 %wol met zijde. De kleine strengetjes is sokkengaren. Een mooi combi om er een sjaal van te breien. Hoe weet ik nog niet maar de strengen liggen te glimmen op de kast naast de tv zodat ik inspiratie op kan doen. Het blauwe garen is indigo geverfd, net als onze spijkerbroeken. Een intensief werk dat ik op een filmpje van Iris zag, de eigenaresse van The Dutch yarn Barn. (Pakket is uitverkocht)

Het blauwe is Connie mee aan het breien, de abrikoos ligt nog voor Anke te wachten. Deze hebben we gekocht op de handwerkbeurs bij Dutch Yarn Barn.

Dutch Wool Diva

Unboxing heb ik al een paar jaar geleden gedaan met de 12 days of Christmas yarn box van The Dutch yarn Diva. Vanaf 25 december elke dag een pakketje uit mogen pakken. Echt een verrassing! (Nu via haar website al te bestellen)

Tijdens de beurzen snuffelen we ook altijd bij de stand van The Dutch Wool Diva. En vaak gaan we wel met een streng huiswaarts. Heerlijk dun garen en prachtig geverfd door Agnès de eigenaresse.

En  hier is de roze van Anke en de blauwe voor Connie.

 

Voor het tijdperk plastic

Toen mijn moeder Henny een winkel in Kotten (buurtschap van Winterswijk) had was een plastic tas niet zo normaal in ons leven als het nu is. Al is die plastic tas gelukkig ook aan het verdwijnen en heeft bijna iedereen die een winkel of beurs bezoekt een eigen tas bij zich die niet voor eenmalig gebruik is.

Maar toen Henny de winkel had was het heel normaal dat je gekochte spullen keurig ingepakt kreeg in papier. Eerst waren dit overals en werkboeken voor de boeren, dusters voor de dames, ondergoed met en zonder pijpen, maar ook lange onderbroeken, panty’s  Icolon sokkengaren, later werd dat Neveda en Nomotta (SMC) garens, stramien om te borduren en toen ja toen kwam de plastic tas.

Zo had zij haar eigen papier laten drukken. Onder de toonbank een hangend ding waar je met zijn tweeën de rol in een “apparaat” moest hangen waarnaar het papier af kon rollen door eraan te trekken en af kon scheuren. Helaas zijn er geen foto’s van maar u kunt zich er vast iets bij voorstellen. In Kotten kwam het plastic tijdperk eerder dan dat de papieren rollen inpakpapier op waren. De tijd heeft ons toen al ingehaald.

Wat doe je met dat papier. Opslaan, verhuizen en nu staat er een rol bij mij op zolder. Ideaal patroon tekenpapier. Al menig trui en sjaal op uitgetekend.

 

Grappig dat adres. Wij woonden toentertijd in de buurschap Kotten bij Winterswijk. Ons telefoonnummer bestond toen uit drie cijfers. Heel Winterswijk en omstreken kon ons bereiken met die drie cijfers. We telden toen nog niet tot 10……. En straatnamen hadden we er ook niet. Wij hadden huisnummer 171, terwijl de buren tegenover ons 120 hadden de buren naast ons 170 en daarnaast weer 123. Gelukkig kende je elkaar bij naam als iemand de weg vroeg of bij huisnaam. Nee ons huis heeft nooit een naam meer gehad. Nieuwbouw in 1975.

Huisnaam, ook zo iets. Mijn  moeder was de dochter van Hendrik Steggeman. Opa geboren op het huis Steggeman, opa trouwde en bouwde een nieuw huis, bleef Stegge Hendrik en mijn moeder is de dochter van Stegge Hendrik. Ook al heette ze als meisje, Henny Kuenen.

Ja zo ging dat toen in een buurtschap. Dus eigenlijk dat huisnummer op het inpakpapier was overbodig. En nu kunnen we eindeloos door ontwerpen op een stukje nostalgische inpakpapier c.q. tekenpapier.

Als we een trui of sjaal willen breien waarvan de trui niet rechthoekig is, dan tekenen we een model op ware grootte. Dus een trui met vleermuismouwen, dan knip je die eerst van papier en dan brei je net zo groot als je patroon.

Garen abrikoos gemeleerd (strepen die het meest kleuren en de bol abrikoos)  The Dutch Wool Diva

Beetje slecht te zien maar ik maak dan berekeningen en aantekeningen op het papier. En natuurlijk de omtrek van in dit geval een bestaand kledingstuk dat ik na brei.

Deel 4 leveranciers Koperdraadje

We hadden ons zo verheugd op de Breidagen in Groningen dit jaar. Helaas gooide Corona roet in het eten. Vorig jaar 2019, ontmoetten we Lia van het koperdraadje op de Breidagen in Groningen. Wat hadden we een lol met elkaar, Lia, Geja (Draadkracht) Trollenwol met …. en Ineke en wij. Wat was het reuze gezellig daar in het hoge noorden.

Dit jaar waren de voorbereidingen voor een workshop en een nieuw patroon in samenwerking met koperdraadje in volle gang. Maar een oud gezegde luid: ‘Wat in het vat zit, verzuurd niet!’ Dus de werkstukken ziet u hopelijk in het najaar op de Breidagen in Zwolle. We gaan ervandoor dat we dan in een normalen 1,5 meter wereld kunnen leven.

Tot die tijd nog een aantal sjaal die we gebreid hebben van garens van het Koperdraadje:

De patronen van deze sjaals zullen op de beurs in Zwolle te koop zijn.

Het boek 52 week of socks gekocht bij Het Koperdraadje, netjes opgestuurd gekregen door Lia ligt door de Corona crisis bij Connie. Zij had nog garen besteld en dat boek zou ik wel oppikken. Tot dat…… u raad het al de corona crisis kwam. Om moeder Henny te beschermen even geen bezoek. Dus Anke breit ondertussen maar een ander paar sokken. Af en toe krijgt Anke een scan uit het boek toegestuurd door Connie zodat ze toch blijft breien. (De sok op de foto komt niet uit dit boek). We blijven breien…….  en niet altijd sokken of sjaals.

Voor de website van Het Koperdraadje klik hier. Lia verft ook zelf garens.